Λαχόρ

Το λαχόρ είναι αυθεντικό κομμάτι από την Αργυρούπολη του Πόντου
και ανήκει στο Μουσείο της βιβλιοθήκης "Κυριακίδης" του συλλόγου Ποντίων Νάουσας.

Κατιφέ- Κοντέσ': κέντημα

Λεπτομέρεια κεντήματος από κατιφέ. Το σχέδιο έχει γίνει μ ετην τεχνική του στριφτού κορδονιού.

Το κοντέσ' είναι αυθεντικό κομμάτι από την Αργυρούπολη του Πόντου
και ανήκει στο Μουσείο της βιβλιοθήκης "Κυριακίδης" του συλλόγου Ποντίων Νάουσας.

Κατιφέ- Κοντέσ'

Κατιφέ- Κοντέσ'

Πάνω από τη ζιπούνα φορούσαν κοντό, ανοιχτό επενδύτη, από τσόχα ή βελούδο, με τερζήδικη διακόσμηση (κοντέσ’, κατιφέ, χατιφέ, χατιφά, σαλταμάρκα ονομαζόταν στη Λιβερά, σάλτα στο Ακ Νταγ Μετέν, αλλά και κοντογούν’, καπότα, πόλκα σε άλλες περιοχες). Στο κοντογούν έχουμε την προσθήκη γούνας περιμετρικά των μπροστινών τελειωμάτων.

Το κοντέσ' είναι αυθεντικό κομμάτι από την Αργυρούπολη του Πόντου
και ανήκει στο Μουσείο της βιβλιοθήκης "Κυριακίδης" του συλλόγου Ποντίων Νάουσας.

Ζουπούνα: λεπτομέρεια, κουμπιά

Λεπτομέρεια σε ζουπούνα: Τα κουμπιά της ζουπούνας είναι φτιαγμένα με χρυσοκλωστή. Το αυτό και τα θηλυκάκια που κουμπώνουν.

Η ζουπούνα είναι αυθεντικό κομμάτι από την Αργυρούπολη του Πόντου, εξ ού και τα σχισίματα στο μεταξωτό της ύφασμα.

Aνήκει στο Μουσείο της βιβλιοθήκης "Κυριακίδης" του συλλόγου Ποντίων Νάουσας.

Ζουπούνα: λεπτομέρεια, τελείωμα μανικιού

Λεπτομέρεια από το μανίκι της ζουπούνας.

(Αυθεντική ζουπούνα από την Αργυρούπολη του Πόντου. Μουσείο βιβλιοθήκης " Κυριακίδης". Σύλλογος Ποντίων Νάουσας.)

Ζουπούνα: λεπτομέρειες περί το ύφασμα

Μοτίφ από το πανέμορφο σχέδιο του μεταξωτού υφάσματος ζουπούνας από την Αργυρούπολη. Σε αυτήν την περίπτωση το σχέδιο είναι του ιδίου του υφάσματοςκι όχι κεντημένο πάνω σε αυτό

(Αυθεντική ζουπούνα από την Αργυρούπολη του Πόντου. Μουσείο βιβλιοθήκης " Κυριακίδης". Σύλλογος Ποντίων Νάουσας.)

Ζουπούνα

Αυθεντική ζουπούνα από την Αργυρούπολη του Πόντου. Μουσείο βιβλιοθήκης " Κυριακίδης". Σύλλογος Ποντίων Νάουσας.

ΖΟΥΠΟΥΝΑ:

Η γυναικεία ποντιακή φορεσιά έχει στοιχεία από το Βυζαντινό κουστούμι. Το χαρακτηριστικό της ένδυμα είναι η "ζιπούνα ή ζουπούνα". Καθιερώθηκε σαν ορολογία για ολόκληρη την φορεσιά. Στον δυτικό Πόντο η ζιπούνα λεγόταν εντερίν ή αντερί. Την συναντούμε διαφοροποιημένη λόγω των κλιματολογικών συνθηκών, αλλά και της κοινωνικής θέσης της κάθε γυναίκας. Επίσης η ηλικία έπαιζε σημαντικό ρόλο στην διαφοροποίηση της υφασματολογίας και της χρωματολογίας.

Αυθεντικές φορεσιές Πόντου: καμίσ

Αυθεντικό Καμίσ από την Αργυρούπολη του Πόντου με εξαιρετική χειροποίητη δαντέλα στα τελειωμάτα του που σχηματίζει έναν υπέροχο γιακά. ( Μουσείο βιβλιοθήκης Κυριακίδης. Σύλλογος Ποντίων Νάουσας.)

Καμίσ’: Μακρύ και φαρδύ, λευκό βαμβακερό, λινό ή μεταξωτό ένδυμα.Αυτό που λέμε νεοελληνικά πουκάμισο.

Το στήθος το συγκρατούσαν με λωρίδα λευκού βαμβακερού που έδενε στην πλάτη πάνω από το πουκάμισο και κάτω από τη ζουπούνα ή σπάνια κατάσαρκα (στηθοπάνν’, επανωκάμισον, γιαχαλούχ).
Σήμερα το κομμάτι αυτό της γυναικείας ενδυμασίας δεν συνηθίζεται.

Λεπτομέρεια των τελειωμάτων του καμίσ

Λεπτομέρεια του εξαιρετικού δαντελένιου γιακά