Στην αρχή οι άνθρωποι ήταν πολύ καλοί. Και ο ουρανός πάλι
ήτανε χαμηλός, σαν τώρα δεν ήταν. Και ανέβαιναν πάνω στα κεραμίδια τους και
συζητούσαν με το Θεό. Από κει και πέρα σαν γίνανε κακοί, ο ουρανός ψήλωσε κι
άλλο όπου να ανέβεις και όσο κι αν φωνάξεις, ο Θεός ούτε σε ακούει , ούτε
απόκριση σου δίνει. (μτφ Λ. Σαββίδου)
